Σαν να μην πέρασε μια μέρα...

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στους ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ στις 30/5

Συναυλία αλληλεγγύης στους Ζαπατίστας

με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου,
τους Χαΐνηδες,
τον Χαρούλη, τους Night on Earth και τους Scab Level
θα γίνει την Παρασκευή 30 Μαΐου 2008 στο Θέατρο Πέτρας στην Πετρούπολη.

Η εκδήλωση θα ξεκινήσει στις 19:00 το βράδυ με την παρουσίαση της ομάδας F.A.R.M.A. (Fight for Alternative, Renewable Methods and Autonomy) ομάδα έμπρακτης πολιτικής αλληλεγγύης στους Zapatistas για την εγκατάσταση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας σε κοινότητες των Chiapas στο Μεξικό. Θα γίνει ακόμα συζήτηση για την ριζοσπαστική οικολογία και τις αυτοσχέδιες (diy) ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η συναυλία θα ξεκινήσει μετά τις 21:30.

Όσοι παρακολουθήσουν τη συναυλία, οι οργανωτές προτείνουν αντί εισητηρίου να δώσουν 5 ευρώ ως οικονομική ενίσχυση που θα διατεθεί για το μικρό υδροηλεκτρικό έργο σε κοινότητα στην Τσιάπας του Μεξικού.

Επικοινωνία με τους διοργανωτές: farma@riseup.net

Φταίνε τα σύννεφα, όταν πέφτει κάποιος "ξαφνικά";

Αξιώθηκα να το ζήσω και τούτο: η Ελληνική Σοσιαλδημοκρατία (λέγε με παλαιοΠα Σοκο) είναι τόσο γερασμένη πια, που οι ασθένειές της έχουν κλασσικά γεροντικά συμπτώματα. Κι οι αντιδράσεις του γέρου, όπως και οι αρρώστιες του, είναι σαν αυτές του μικρού παιδιού.

Σαν «την μικρή Μαρία που κάθεται και κλαίει γιατί δεν την παίζουν (δηλ. δεν την ψήφισαν) οι φιλενάδες της»…
Και γιατί κλαίει;
Γιατί -λέει- ξαφνικά (;) ανακάλυψε την Αμερική!
Δηλαδή ότι ήταν «σικέ το παιχνίδι», που γέρασε παίζοντάς το και ο ίδιος!
Μα το ίδιο ακριβώς «παιχνίδι» δεν έβγαλε κάποτε νικητή, αυτόν ή τους «δικούς» του;
Το ίδιο «σικέ παιχνίδι» που παίζεται χρόνια τώρα στις απείρου κάλλους
(=εξαιρετικής δημοκρατικότητας) εσωτερικές διεργασίες των αστικών κομμάτων;...

Και γιατί κλαίει τώρα, μετεκλογικά; Γιατί τώρα, το «κύμα», λειτουργώντας με πανομοιότυπο με το παρελθόν τρόπο τον ξέρασε… στα βράχια.
Και τώρα «πέφτει απ’ τα σύννεφα», οδυρόμενος… αλί και τρεις αλί!

Για την περίπτωση νομίζω ότι ο Αίσωπος έχει πει το καλύτερο: «όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια»
-Ανέκαθεν αντιπαθούσα τις αλεπούδες (παιδικές φοβίες…) σας το έχω ξαναπεί.
Και το χειρότερο όλων είναι ότι «οδυρόμενος», αγιάζεις το «σύστημα», αφού το καταγγέλλεις σαν τέτοιο, μια και μόνη φορά…αυτή, της πτώσης σου!

Μα θα μου πείτε είναι πάντα όλα προβλέψιμα;
Μερικές φορές σκέφτομαι πως αυτά, που συμβαίνουν γύρω μου όφειλα να τα έχω προβλέψει άλλοτε αμφισβητώ και την οφειλή και την δυνατότητα πρόβλεψης.

Άλλες φορές πάλι, ξαφνιάζομαι, εκπλήσσομαι, και αναρωτιέμαι αν η ποσότητα έκπληξης που ΕΓΩ προσμετρώ στα γεγονότα σχετίζεται με την μικρή πιθανότητα που ΕΓΩ τα είχα εφοδιάσει ή με τον ανεπαρκή δειγματικό ΜΟΥ χώρο.

Και στις δυο περιπτώσεις δεν νομίζω πάντως να φταίνε τα σύννεφα…

«Έπεσες από τα σύννεφα, ε;» μας ρωτούν άλλοτε με συμπόνια (οι φίλοι)

κι άλλοτε με εμφανή ικανοποίηση (οι «φίλοι»).

Πως ακριβώς πέφτει κάποιος από ένα σύννεφο;

Πέφτει μόνος του ή τον σπρώχνει κάποιος άλλος;

Και πως κρατάς ισορροπία εκεί ψηλά;

Πρέπει να κινείσαι διαρκώς όπως πάνω σε ένα ποδήλατο, ας πούμε;

Ένοιωθες ότι είσαι πάνω σε σύννεφο ή πίστευες ότι πετάς με μαγικό χαλί;

Και πως ανέβηκες; Πότε και γιατί;

Το σύννεφο είναι κάτι σαν το καλάμι;

Ό,τι σε ανεβάζει στα σύννεφα σε γκρεμίζει και γελώντας. Το ξέχασες αυτό ή δεν το έμαθες ποτέ;

Αν το ανακαλύψεις, όταν ήδη είσαι σε τροχιά πτώσης, είναι κακιά η ώρα (αργά πια) για να τα βάλεις με το σύννεφο…

ας απολαύσεις τουλάχιστον το ταξίδι -γιατί και η πτώση είναι ταξίδι…- κι ας προσέξεις τη διαδρομή, να τη θυμάσαι την άλλη φορά μπας και βρεις το δρόμο της επιστροφής στο κομματικό σου σύννεφο…
-Μα, θα αναρωτιέσαι, πως γίνεται και κάποιοι άλλοι άνθρωποι δεν πέφτουν;

-Γι’ αυτούς κάθε ενδεχόμενο είναι αναμενόμενο. Έτσι -ζώντας πάντοτε σφιχτά- έχουν την ψευδαίσθηση ότι ελέγχουν τα πάντα και -νομίζουν- ότι δεν θα πέσουν ποτέ απ’ το σύννεφο. (φορούν πάντα αλεξίπτωτο και δεν ξέρουν τι… χάνουν απ’ την «ελεύθερη περήφανη πτώση»!)
Άλλοι πέφτουν ήδη πίσω σου αλλά με τη ψευδαίσθηση της ομαλής προσγείωσης… Αφού υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να μην ανοίξει το αλεξίπτωτο… (Αναμενόμενο μετά από πολύ εντατική χρήση!)
Οπότε τα μεταξωτά αλεξίπτωτα θέλουν και γερούς κώλους…

(Βάση για τα παραπάνω ένα κείμενο και η σχετική συζήτηση, που ακολούθησε στο http://parodos.wordpress.com.
Αφορμή όσα συμβαίνουν γύρω μας τις τελευταίες μέρες.
Αφιερωμένο σ’ εμάς που παλεύουμε να κρατάμε το βήμα μας στη γη μας χωρίς να ονειρευόμαστε εξουσιαστικές αναρριχήσεις…)

Kαλομοίρα Hellas (…εγγονή της psoroKostenas)

●“Το 2% του τζίρου της Siemens Hellas το 2003 κατέληξε στα ταμεία των δύο μεγάλων πολιτικών κομμάτων κατά την προεκλογική και εθνικά υπερήφανη, ολυμπιακή χρονιά του 2004. Μιλάμε για 1.376 εκατομμύρια ευρώ”!!!

…Η Ανάσταση πέρασε. Αν δεν την αισθανθήκατε ιδιαίτερα, αυτό οφείλεται στο έλλειμμα πίστης που σας χαρακτηρίζει…( το είχα άχτι να σας το πω…)
Στο καπάκι ήλθε και η «Πρωτομαγιά», που ως γνωστόν είναι και εργατική… και μαζί κάτι επιστολές των τραπεζών ότι τα ψέματα τέλειωσαν και πρέπει να αρχίσετε να ξαναπληρώνετε τις δόσεις σας… πυρόπληκτοι, ε πυρόπληκτοι!...

Βέβαια κάπου διάβασα ότι ανακοινώθηκαν και τα τελικά στοιχεία για τα καθαρά (βάσει ισολογισμών) κέρδη των 300 εισηγμένων στο χρηματιστήριο επιχειρήσεων της χώρας για το 2007. Εκτινάχτηκαν στα 11,3 δισ. ευρώ (8,14 δισ. το 2006), σημειώνοντας νέο ρεκόρ. Η ποσοστιαία αύξηση για το 2007 ήταν 39%! Μάλιστα, όσο μεγαλύτερη η επιχείρηση, τόσο μεγαλύτερα τα κέρδη. Ενώ οι τράπεζες, η ναυαρχίδα του καπιταλισμού, αύξησαν τα κέρδη τους κατά 70%! (και μια κατά 280%!...)

●“Το 2% του τζίρου της Siemens Hellas το 2003 κατέληξε στα ταμεία των δύο μεγάλων πολιτικών κομμάτων κατά την προεκλογική και εθνικά υπερήφανη, ολυμπιακή χρονιά του 2004. Μιλάμε για 1.376 εκατομμύρια ευρώ”!!!
Κι εσείς πήρατε, πήρατε: Η νέα Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, προβλέπει για τα κατώτερα μεροκάματα και μισθούς μέσες αυξήσεις 4,56%…

Και μετά τον άρτο του 4,56% ήλθαν την κατάλληλη στιγμή…και τα θεάματα:
Η Καλομοίρα…
Τώρα που οι Γερμανοί ξανάρχονται -μας τους ξαναέφερε ο Kostakis
(το κατ’ εξακολούθηση καμάρι της psorokostenas)
για να πάρουν τον ΟΤΕ μας…, με λιγδωμένο το έντερό μας με…ορυκτέλαια, τώρα που θα πρέπει σιγά-σιγά να μαθαίνουμε να ζούμε με βιοτικό επίπεδο μετανάστη στον ίδιο μας τον τόπο…
Ήταν και η κατάλληλη στιγμή να στείλουν ένα παιδί παλαιομεταναστών στη Εurovision, την Καλομοίρα, αυτό το greeklish κορτσούδι, που είχε παλιότερα κατσιάσει (φιλιόταν-αγκαλιζόταν) τους φεϊμστορίτες και τις φεϊμστορίτισσες (πριν τους πετάξει έναν προς ένα από το ρεαλιτόσπιτο), η οποία τη γλώσσα έτσι κι αλλιώς δεν τη δουλεύει…

Ήταν μια επιτυχημένη επιχείρηση του γαλάζιου τηλεανθρώπου (ΕΡΤ) Παναγόπουλου, να συγκαλύψει, με τις γερές δόσεις «χαριτωμενιάς» της μικράς, τα σημεία και τέρατα της κοινωνικοπολιτικής μας πίκρας κι ένα ακόμη προϊόν της τηλεοπτικής ΤΟΥ αντίληψης, που εμφορείται από τις βασικές αρχές του Κινέζικου Πολιτιστικού Φιλελευθερισμού (βλέπε περίπτωση Κούλογλου…).

●“Το 2% του τζίρου της Siemens Hellas το 2003 κατέληξε στα ταμεία των δύο μεγάλων πολιτικών κομμάτων κατά την προεκλογική και εθνικά υπερήφανη, ολυμπιακή χρονιά του 2004. Μιλάμε για 1.376 εκατομμύρια ευρώ”!!!
Κι εσείς πήρατε, πήρατε μέσες αυξήσεις 4,56%… και να είστε κι ευχαριστημένοι, γιατί καθώς είπε κι ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ (άλλος Παναγόπουλος αυτός, γνωστός Καλαματιανός παλαιοπασόκος, επονομαζόμενος και «μανταλάκιας»…) στη νέα ΕΓΣΣΕ ενσωματώθηκε και ένα τμήμα από την αύξηση της παραγωγικότητας!

Βέβαια μπορεί την αύξηση της παραγωγικότητας και της εντατικότητας, να την καρπώθηκαν σχεδόν εξ ολοκλήρου οι αφεντικούληδες… αλλά σ’ εμάς ανήκει το μέλλον!
Ένα μέλλον στο οποίο η «χαριτωμενιά» θα είναι το προβαλλόμενο ως κυρίαρχο εθνικό μας χάρισμα-σωσίβιο, στο οποίο θα βασιζόμαστε για να προσαρμοστούμε-επιπλεύσουμε στην προδιαγραφόμενη θάλασσα της νεοπτώχειας μας, με κυρίαρχη την ανώδυνη λογική του «φάτε μάτια ψάρια»…

(τον Μποστ δανείστηκα από την πεντανόστιμη www.pentanostimi.blogspot.com )

PSOROKOSTΕNA