ΓΙΑΤΙ ΝΑ Σ' ΑΚΟΥΣΩ; (οδηγός αντιμετώπισης του ρουφ... της γειτονιάς σου... )

Μια μέρα, εκεί που ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη, συνάντησε κάποιον γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον από τους μαθητές του.

Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να κάνουν το τεστ της "τριπλής διύλισης".

"- Τριπλή διύλιση;"
ρώτησε με απορία ο γνωστός του.

- Ναι, πριν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή μου θα ήθελα να κάτσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις.

- Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας. 
Είσαι λοιπόν εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;
 
- Ε... όχι ακριβώς, απλά το άκουσα όμως και...

-Μάλιστα, άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα.

- Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο, αυτό της καλοσύνης.
Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό;

- Καλό; Όχι το αντίθετο μάλλον...

- Άρα, συνέχισε ο Σωκράτης, θέλεις να πεις κάτι κακό για τον μαθητή μου αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια.

Ο γνωστός του έσκυψε το κεφάλι από ντροπή και αμηχανία.

- Παρόλα αυτά, συνέχισε ο Σωκράτης, μπορείς ακόμα να περάσεις το τεστ γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο.
Το τρίτο φίλτρο της χρησιμότητας.
Είναι αυτό που θέλεις να μου πεις για τον μαθητή μου κάτι που μπορεί να μου φανεί xρήσιμο σε κάτι;

- Όχι δεν νομίζω...

- Άρα λοιπόν αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε καλό, ούτε χρήσιμο, γιατί θα πρέπει να το ακούσω;

Ο γνωστός του έφυγε ντροπιασμένος,
έχοντας πάρει ένα καλό μάθημα...

Μήπως είναι καιρός

να βάλουμε κι εμείς

αυτό το σοφό τεστ

στη ζωή μας;

ΥΓ Το λένε μέθοδο της τριπλής διύλισης...

Το ανήρτησα για να το θυμήσω πιστεύοντας ότι για τους περισσότερους είναι γνωστό. Συνήθως το τελειώνουν με ένα χαζό σχόλιο, που απέφυγα... Μην το προσθέσει κανείς δεν θα εγκρίνω τη δημοσίευσή του

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΨΑΧΝΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ...ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΖΑΧΑΡΩΣ

http://apokalypseis.com/?p=2005

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΑ ΤΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΑΖΗ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

ΤΟΥ ΜΑΚΗ ΝΟΔΑΡΟΥ

Τα περιουσιακά στοιχεία και τον τρόπο που τα απέκτησε , του έκπτωτου , λόγω της παραβατικής του συμπεριφοράς , τέως δημάρχου της Ζαχάρως Ηλείας και πρώην αστυνομικού  Πανταζή Χρονόπουλου , αναζητούν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί  του Υπουργείου  Οικονομικών . Παράλληλα διεξάγεται Διαχειριστικός Έλεγχος στον «αμαρτωλό» δήμο της Ζαχάρως όπου πολλοί νυν και πρώην αιρετοί εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης  έχουν σοβαρές εκκρεμότητες με τη Δικαιοσύνη .     

Σύμφωνα με το έγγραφο που αποκαλύπτουν σήμερα οι www.apokalypseis.com , το Υπουργείο Οικονομικών ερευνά σε βάθος τα περιουσιακά στοιχεία του ιδίου και του ιού του Χρήστου.  

Όπως αναφέρεται στο σχετικό έγγραφο που εστάλη στα υποθηκοφυλακεία της χώρας :

« Για την διευκόλυνση του ελέγχου, παρακαλούμε να μας γνωρίσετε το συντομότερο δυνατόν , αν υπάρχει ακίνητη περιουσία μετεγγραμμένη στο βιβλίο μεταγραφών της Υπηρεσίας σας , στο όνομα των παρακάτω αναφερόμενων προσώπων , σε θετική περίπτωση,  να μας αποστείλετε αντίγραφο της μερίδας κάθε προσώπου , κτηματολογικό φύλλο , από τα οποία να προκύπτει οπωσδήποτε το συμβόλαιο κτήσης του εμπράγματος δικαιώματος και τα λοιπά στοιχεία , προκειμένου εν συνεχεία να αναζητήσουμε αρμοδίως τους ιδιοκτησιακούς τίτλους»

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες παρόμοια έρευνα διεξάγεται και για άλλα δημόσια πρόσωπα και επωνύμους που δραστηριοποιούνται ή κατέχουν θέσεις «κλειδιά» σε διαφόρους τομείς στον  νομό Ηλείας. 

http://apokalypseis.com/?p=2005

Υπάρχεις;...

Υπάρχεις;

 

• Ξέρεις τι είναι το σωστό; Το επιδιώκεις;

• Τι είναι αυτό που σε επηρεάζει πιο πολύ από όλα; Επηρεάζεσαι σε σημείο που αηδιάζεις με τον εαυτό σου;

• Θυμάσαι την τελευταία φορά, που πραγματικά αισθάνθηκες χαρά;

• Θυμάσαι την τελευταία φορά, που έκανες απεργία;

• Πότε σκέφτηκες να λύσεις ένα πρόβλημά σου χωρίς το βουλευτή σου;

• Τι ακριβώς ψάχνεις, όταν κοιτάς τους άλλους στα μάτια;

• Αισθάνεσαι που και που ντροπή; Τι κάνεις τότε; Κρύβεσαι ή επανορθώνεις;

• Πότε ψηφίζεις από επιλογή και πότε από απόρριψη του άλλου;

• Πότε βοήθησες χωρίς να στο ζητήσουν και χωρίς να περιμένεις ανταπόδοση;

• Η αναβολή σ’ αρρωσταίνει;

• Η προσμονή σε τρελαίνει ή σε γεμίζει; Σε κουράζει ή σε αναζωογονεί;

• Όταν ονειρεύεσαι, νοσταλγείς ή ελπίζεις;

• Όταν ελπίζεις, βλέπεις καταστροφή ή δημιουργία;

• Όταν σ’ αγκαλιάζουν, ανταποδίδεις πάντα ή μένεις… «κάγκελο»;

• Χαμογελάς όταν ξυπνάς, αναστενάζεις ή νευριάζεις;

• Κρατάς ευγνωμοσύνη στους παλιούς φίλους ή ξεχνάς;

• Θυμάσαι το καλό ή το κακό που σου κάνανε;

• Όταν φτωχαίνεις, δουλεύεις πιο πολύ ή επαναστατείς;

• Θυμάσαι την τελευταία φορά, που έκανες απεργία;...

Τα χρόνια των ονείρων

Τα χρόνια των ονείρων
(1956 - 2013 - ....; )

…στις παραλίες της Μαγνησίας, δίχως ρολόι και κινητό, με όλες τις ώρες να προσφέρονται εναλλακτικά για κάθε τι (π.χ. ύπνος βραδινός 3-11 και απογευματινός 7-9)…

…5 ημέρες χωρίς «φως, νερό, τηλέφωνο» στ’ ακρογιάλι του Αη Νικόλα στη Φολέγανδρο, τρώγοντας φρέσκα ψάρια απ’ τους ψαράδες αλλά και κονσέρβες κι όσα έφτιαχνε το μοναδικό φαγάδικο στ’ άλλο ακρογιάλι («της αγκάλης»), που το βρίσκαμε περπατώντας 20 λεπτά στα βουνά…

…αλκυονίδες μέρες στο Γαλαξίδι, στο θρόνο του αυτοκράτορα στη Μονεμβασιά, στην εκκλησιά του Παπαδιαμάντη στη Σίφνο, με το Γκμοχ στα σπήλαια του Δυρού, με τον Κοεμτζή στο Μοναστηράκι, σε πάρτυ σε παιδική χαρά εκεί πλάι στον Πύργο το Λευκό στη Σαλονίκη, διαβάζοντας ποίηση σε απορριμματοφόρο στις 40 εκκλησιές, στη Μύκονο πρωτομαγιά (για ν’ αποφύγω την άλλη, την «εργατική» των χωριστών γιορτασμών), πρωτοχρονιά στο τραίνο για Γιουγκοσλαβία, Αύγουστο στη Λευκάδα…Κεφαλονιά…Ζάκυνθο, στην Ελαφόνησο, στην Αμοργό, στη Νάξο και πάντα στης Παναγιάς το πανηγύρι στο Λεβίδι… 

…στην Αθήνα για Πολιτικές Επιστήμες, Κοινωνιολογία και Οικονομία στο Πάντειο, με το Βέλτσο, τον Καράγιωργα και το Φίλια…

…φαντάρος στην Κω, με τα φτηνά (αφορολόγητα) ποτά, αγκαλιά με Ντοστογιέφσκι, Τολστόϊ, Χεμινγουαίη και…Μπουκόφσκι, εθελοντής αιμοδότης, ανθοκόμος και ελαιοχρωματιστής (έτσι «λούφαρα» απ’ τα όπλα…) να εισπράττω (ως «κόκκινος»…) το μίσος του Διοικητή μου, ισοδύναμο με το μίσος που είχε για τους Τούρκους απέναντι…

…στην «έδρα» (Τ.Ε. Λύκειο Πύργου) να διδάξω, αγχωμένος, φοβισμένος και «τραυλός» από το μεγαλείο της πράξης… με 25 ζευγάρια παιδικά μάτια απέναντι…

…στην «άλλη έδρα», στην πρώτη δίκη Τριμελούς (ανθρωποκτονία από αμέλεια…) με το δεξί να γράφω και με το αριστερό να σκεπάζω τα μάτια για να κρύβω τα δάκρυα…

Πότε άλλαξα την μεγαλούπολη για τη χώρα των Ηλείων;…

Πότε ξαναγύρισα στη ζωή, γιατί αξιώθηκα κι έζησα Πάσχα στην Ικαρία, εκεί που χόρευαν το «Χριστός Ανέστη» ζεϊμπέκικο κι έλιωνε η ψυχή μου από τον ερωτισμό του «Ικαριώτικου»;…

Πότε άρχισα να βλέπω ερωτικά μαζί με την θάλασσα και τον αέρα;…

Πως πέταξαν οι μήνες;…Πως πέταξαν τα χρόνια;…Που πήγε εκείνο το παιδί που έλεγε ότι το 2006 θα είμαι 50 χρονών;…

Η ζωή τρέχει πάντα... άλλοτε τρέχει πολύ γρήγορα... κι άλλοτε γρήγορα. Αλλά εκείνο το τσογλάνι είναι πάντα παρόν, κουβαλώντας όσα έμαθε:

Έμαθε πως ότι και να συμβαίνει σήμερα και όσο άσχημα κι αν φαίνονται τα πράγματα, η ζωή συνεχίζεται και το αύριο θα είναι καλύτερο.

Έμαθε ότι μπορείς να καταλάβεις πολλά για έναν άνθρωπο από τον τρόπο που αντιδρά σε μια βροχερή μέρα, στο γδάρσιμο του αυτοκινήτου του και μπροστά σε ένα μπουκέτο αγριολούλουδα.

Έμαθε ότι δεν θα έπρεπε να προχωράς μαζεύοντας και με τα δυο σου χέρια... Χρειάζεται να μπορείς να αφήνεις και κάτι πίσω σου.

Έμαθε πως όποτε αποφασίσει κάτι με ανοιχτή καρδιά, συνήθως έχει πάρει τη σωστή απόφαση.

Έμαθε ότι ακόμα κι όταν πονάει δεν χρειάζεται να κάνει και τους άλλους να πονάνε.
Έμαθε να χαίρεται (και) με τις χαρές των άλλων.

Έμαθε πως κάθε μέρα πρέπει να απλώνει τα χέρια του και να αγγίζει κάποιον. Γιατί οι άνθρωποι λατρεύουν μια ζεστή αγκαλιά ή ένα φιλικό χτύπημα στη πλάτη.
Έμαθε ότι οι άνθρωποι θα ξεχάσουν τι είπες, θα ξεχάσουν τι έκανες, αλλά ποτέ δεν θα ξεχάσουν πως τους έκανες να νοιώσουν….

… Έμαθα ότι ακόμα έχω πολλά να μάθω, γιατί τα χρόνια που έρχονται κι αυτά έρχονται πετώντας...

κι αυτά είναι «χρόνια των ονείρων»…

κι αυτά φέρνουν τα πιο όμορφα, που δεν ζήσαμε ακόμη…και θέλω να είμαι παρών!...

Μη λείψετε (…ααα, όλα κι όλα, δεν θέλω κοπάνες!)

Ηταν 2012, θα λέμε...

Ηταν 2012, θα λέμε...
Κουβεντιάστηκε ο Πύργος και η Ηλεία, σε ολόκληρη την Ελλάδα
ΟΧΙ ΓΙΑ ΧΑΣΙΣΙΑ
ΟΧΙ ΓΙΑ ΠΟΥΤΑΝΙΕΣ ΚΑΙ ΦΟΝΙΚΑ
ΟΧΙ ΓΙΑ ΛΑΜΟΓΙΑ
ΟΧΙ ΓΙΑ ΕΜΠΟΡΙΟ ΣΚΛΑΒΩΝ ΣΤΗ ΜΑΝΩΛΑΔΑ...

Κουβεντιάστηκε για το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ ΠΥΡΓΟΥ που φτιάξαμε 56 άνθρωποι για τα παιδιά των πτωχευμενων νοικοκυριών...

Μόνο γι' αυτό εισπράτουμε και την οργή και τον πόλεμο των κουτοπόνηρων φθονερών. Τους προσπερνάμε

ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Ο ΙΚΑΡΙΩΤΗΣ ΠΛΟΙΑΡΧΟΣ ΝΙΚΟΛΑΣ ΧΑΤΖΗΝΑΚΗΣ , που μας χάρισε ένα φωτοτυπικό για τις ανάγκες των παιδιών!!!
ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΕΥΧΗ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΠΕΤΑΝΙΕ, ΠΟΥ ΘΑΛΑΣΣΟΔΕΡΝΕΣΑΙ ΕΤΟΥΤΗ ΤΗΝ ΩΡΑ!!!