30.5.07

1η Ιούνη... ΠΕΣ ΣΤΟΝ ΓΙΑΤΡΟ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ...

ΟΤΙ ΟΣΟ ΔΕΝ ΟΜΟΛΟΓΕΙ ότι παίρνει ή ότι έχει πάρει "φακελλάκι" ΚΑΙ ΔΕΝ ΖΗΤΑ ΣΥΓΝΩΜΗ
ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΕΝΟΧΟΣ!!!

ΟΣΟ ΔΕΝ ΚΑΡΦΩΝΕΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΦΑΚΕΛΛΑΚΙΑ
ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΕΝΟΧΟΣ!!!

ΠΕΣ ΣΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΞΑΝΑ ΤΑ ΦΙΡΜΑΤΑ ΣΥΝΟΛΑΚΙΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΧΑΡΙΖΕΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΒΡΩΜΙΚΑ!!!





(ΚΑΙ ΣΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΦΙΛΟ ΣΟΥ....)





1η Ιούνη
Ας φτύσουμε συμβολικά τις αμαξάρες τους, με το γνωστό σήμα... όπου κι αν τις βρούμε...

Ας τηλεφωνήσουμε έστω και σε έναν "αλμπάνη" ο καθένας μας να του τα πούμε...

29.5.07

Ζωή και τούτη... (νεκρός ο Γιώργος Παρασκευάς...)

...τη μια η Αμαλία
παρμένη
απ' τον καρκίνο και τους - - ατσήδες...

...σήμερα ο Γιώργος
παρμένος
απ' τον άνεμο κι απ' το κύμα,
απ' το θυμό και τη μοναξιά
απ' το "διπλό κυνηγητό"
που του γραφα εκείνες τις νύχτες του Καλοκαιριού...
...απ' τους - - ατσήδες κι' αυτός...

δυο κομμένες ανάσες...

Νεκρός σήμερα ο Γιώργος Παρασκευάς.
Ο Πυργιώτης που το Καλοκαίρι φούνταρε στη θάλασσα - στο λιμάνι του Κατακόλου- για να σωθεί, καταδιωκόμενος από εξαγριωμένους οπαδούς τους πρώην Δημάρχου Πύργου
(και νυν διοικητή του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πάτρας),
επειδή είχε μοιράσει στην πόλη χειρόγραφα ενυπόγραφα φυλλάδια με καταγγελίες κατά της -τότε- Δημοτικής Αρχής...
Λίγες μέρες αργότερα (από εκείνη τη νύχτα στο λιμάνι...)
είχε συληφθεί στην Αθήνα,
είχε "νοσηλευθεί" ως "ψυχολογικά άρρωστος" και ..."μεταμορφωμένος", ..."υπήρχε" στον Πύργο...


...υπάρχω λες,
κι ύστερα δεν υπάρχεις...

9.5.07

Από τη διεθνή αμνηστία

Αγαπητοί bloggers,


μια βδομάδα αφού σας ζητήσαμε να μας παραχωρήσετε το χώρο των blog σας, σας ξαναγράφουμε (σε όσους έχουμε στοιχεία επικοινωνίας τουλάχιστον) για να σας ευχαριστήσουμε μέσα από την καρδιά μας όχι μόνο γιατί η ανταπόκρισή σας ήταν θερμή αλλά κυρίως γιατί τα σχόλια που μας στείλατε ήταν εμψυχωτικά και γεμάτα ενθουσιασμό για τη συγκεκριμένη δράση αλλά και γενικότερα για το έργο της Διεθνούς Αμνηστίας.


Χαιρόμαστε γιατί ακόμα κι εκείνοι που έχουν αντίλογο σχετικά με τη δράση και τους στόχους της οργάνωσης, πήραν μέρος στην πρωτοβουλία, κατανοώντας ότι η πράξη τους είχε σκοπό να ωφελήσει όχι τη Διεθνή Αμνηστία καθ’ αυτή αλλά κυρίως τους ανθρώπους που βρίσκονται στη φυλακή για λόγους ελευθερίας της έκφρασης και συνείδησης.


Προσπαθώντας να κάνουμε μια αξιολόγηση της συγκεκριμένης μέρας, εμείς καταγράψαμε περίπου 150 blogs που είχαν φιλοξενήσει το κείμενο της Διεθνούς Αμνηστίας για την Παγκόσμια Ημέρα Ελευθεροτυπίας, ενώ στο δρώμενο που στήσαμε στον πεζόδρομο της Κοραή μιλήσαμε σε περίπου 300 άτομα και δώσαμε ενημερωτικά φυλλάδια για το θέμα σε περισσότερα από 600.


Επίσης, στη Θεσσαλονίκη έγινε συζήτηση με θέμα «Ανθρώπινα Δικαιώματα και Διαδίκτυο» στη Νομική Σχολή.


Το πιο σημαντικό όφελος όμως από αυτές τις δράσεις είναι ότι εμείς οι ίδιοι ενημερωνόμαστε και κινητοποιούμαστε σε μια ενεργή στάση, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να στείλουμε ένα γράμμα συμπαράστασης ή να μιλήσουμε για ένα θέμα με τους φίλους μας. Τα πράγματα δε συμβαίνουν από μόνα τους. Εμείς τα προκαλούμε ή τα σταματάμε. Όλοι μαζί είναι ακόμα πιο εύκολο. Η Διεθνής Αμνηστία από έρευνες που έκανε, διαπίστωσε ότι από τις 320 επείγουσες υποθέσεις που ασχολήθηκε το 2006, θετικό αποτέλεσμα είχαν περίπου οι 32, δηλαδή 1/10, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι υπόλοιπες είχαν αρνητικό αποτέλεσμα, απλά χρειάζονται περισσότερες φωνές για να αλλάξουν κι αυτές.


Αν σας ενδιαφέρει περισσότερο το θέμα της καταστολής στο διαδίκτυο, η εκστρατεία irrepressible ανανεώνεται αυτές τις μέρες και ξεκινώντας στις 6 Ιουνίου θα γίνει συζήτηση με θέμα «Some People Think the Internet is a Bad Thing» μέσω webcast στο οποίο θα συμμετέχουν εκπρόσωποι των wikipedia, boingboing.net, Guardian, Citizen Lab, Network New Media, Citizen Media, καθώς και κάποια από τα θύματα καταστολής στο διαδίκτυο.

Εκεί θα μπορείτε να πείτε τη γνώμη σας, να θέσετε τυχόν απορίες, να γνωστοποιήσετε περιπτώσεις λογοκρισίας που γνωρίζετε, να μάθετε πως λειτουργεί η καταστολή, ποιοι είναι υπεύθυνοι για αυτήν και τί μπορεί να κάνει καθένας μας για να βοηθήσει. http://irrepressible.info

Για οποιαδήποτε ιδέα έχετε ή σχόλιο, μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας στο activism@amnesty.org.gr ή στο τηλέφωνο 2103600628.

4.5.07

Eνθουσιάσου ρε άνθρωπε....

Ωρες-ώρες, νοιώθω πως θα μπορούσα για πάντα να τρέχω στην ακρογιαλιά σου…
Να πλατσουρίζω στο γιαλό σου…
Να τρέχω ξυπόλυτος με τα μάτια μου δεμένα... σαν κόντρα με πειραγμένες μηχανές, περασμένα μεσάνυχτα σε παραλιακή λεωφόρο…
Να σκοντάφτω στους λόφους σου, να πέφτω και να σηκώνομαι…
Πάντα λαχανιασμένος, ιδρωμένος, δακρυσμένος… υγρός,
σαν αγώνας στους δρόμους κάποιου κόκκινου Μάη…
σαν το πουκάμισό σου το κόκκινο…
σαν τα χείλη σου…
Κόκκινο σαν ανατολή το φόντο της ζωής μου.

[ξέρεις , βαρέθηκα τα πορτοκαλί ηλιοβασιλέματα… θαρρώ πως στο χα πει, ότι θα το νοιώσω]

Και να σε βρίσκω πάντα όπου και να είσαι… κλειδωμένη, φυλαγμένη, τρομαγμένη, ωραία κοιμωμένη, καρτερικά ναρκωμένη, σε μια αιώνια προσμονή… σε μικρά ξενοδοχεία του νότου ή με λουλουδένια ρόμπα να μαγειρεύεις, στα μικρά δυαράκια των βρώμικων δρόμων που έστηνες φωλιές… γιατί έλεγες ότι θα ‘ρθω εξαντλημένος και νηστικός…

Να με τραβά το κάλεσμά σου, σαν η φωνή σου να χαράζει κάθε φορά ένα κατηφορικό σοκάκι προς την αγκάλη σου…
Οπως οι αλκοολούντες ποιητές που αντιστέκονται σε υπόγεια μεσημεριανά μαγαζιά με θαμώνες μεθυσμένους εραστές, αγκαλιά με λαβωμένους ονειροπόλους…

Να λουφάζω στις παλάμες σου, που λύγισαν για να σώσουν
μια χούφτα νερό
ή μια χούφτα θαλπωρή
ή μια χούφτα άμμο…
...από εκείνη τη χρυσή άμμο των ονείρων και των παραμυθιών σου…
των ψεύτικων και των αληθινών υποσχέσεων,
των αγνών και των βρώμικων πόθων…

Με ρωτούσες, -θυμάσαι;- αν ήμασταν σε μια άλλη εποχή, αν θα ήθελα να συναντιόμασταν σε φωτεινά λευκά σοκάκια στο Αιγαίο, εκεί γύρω στο δεκατιανό ή λίγο αργότερα από τη μεσημεριανή σιέστα…
ή αν θα διάλεγα να ζούμε κρυφά...
κι ενώ σε κοίταζα ταξιδιάρης ακροατής, μου έλεγες:
"Ενθουσιάσου ρε άνθρωπε"...

Κι ύστερα θυμάμαι… έφευγα…
Η βελόνα στο κόκκινο για να σε συναντήσω… Κι η βελόνα στο κόκκινο για να απομακρυνθώ… μέσα από χιλιάδες καλέσματα, δαιμονισμένων αγγέλων…
Γιατί δεν μπορούσα να χάνομαι έτσι μέσα σου, όπως ανοιγόσουν ανοιξιάτικο βάραθρο στον κάμπο των ονείρων. Εκεί από όπου σε ακούω κάθε φορά να μου ξαναλές… ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΟΥ, ΡΕ ΑΝΘΡΩΠΕ»

1.5.07

STOP INTERNET CENSORSHIP

Έκκληση σε Bloggers από τη Διεθνή Αμνηστία
με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ελευθεροτυπίας - 3 Μαΐου

Αγαπητοί και αγαπητές bloggers ,

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ελευθεροτυπίας στις 3 Μαΐου, η Διεθνής Αμνηστία στέλνει μήνυμα συμπαράστασης σε δεκάδες ανθρώπους - θύματα καταπίεσης που βρέθηκαν σε εξοντωτικές συνθήκες κράτησης για μερικά λάθος κλικ που πάτησαν ή επειδή τόλμησαν να πούνε απλά τη γνώμη τους μέσω του διαδικτύου.
Στις 3 Μαΐου το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας θα ενημερώσει το ευρύ κοινό για την καταπίεση στο ίντερνετ και θα ζητήσει να σταλούν email, μέσα από το site www.amnesty.org.gr, στις αρχές των χωρών που φυλακίζουν τους ακτιβιστές του ίντερνετ, ζητώντας την απελευθέρωσή τους.
Εκτός από τα παραπάνω, το ελληνικό τμήμα της οργάνωσης σας ζητάει να κάνει εικονική κατάληψη του blog σας για μερικές ώρες στις 3 Μαϊου, ανεβάζοντας το κείμενο που σας επισυνάπτουμε. Δεν έχουμε ξανακάνει ποτέ παρόμοια δράση, αλλά βασιζόμαστε στον ενθουσιασμό και την καλή θέληση όλων μας για την επιτυχία της.
Παρακαλούμε δείτε το συνημμένο κείμενο και πείτε μας αν θέλετε να συμμετέχετε στη δράση μας. Θα εκτιμούσαμε πραγματικά οποιαδήποτε βοήθειά σας, ιδέες και σχολιασμό.
Στείλτε μας email στο activism@amnesty.org.gr

Ευχαριστούμε για το χρόνο και το ενδιαφέρον σας.
Περισσότερες Πληροφορίες: Η εκστρατεία της Διεθνούς Αμνηστίας για την ελευθερία της έκφρασης στο ίντερνετ ονομάζεται irrepressible. info και χρησιμοποιεί τη δύναμη του ίντερνετ για να κινητοποιήσει ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να πάρουν θέση εναντίον της καταπίεσης στέλνοντας μια ηλεκτρονική έκκληση.

Μάττα Σαμίου
Συντονίστρια Κινητοποίησης
Διεθνής Αμνηστία - Ελληνικό Τμήμα
----------------------------------------------------
Matta Samiou
Activism Coordinator
Amnesty International - Greek Section
210 36 00 628

Για τον Αλεξ...


http://natela-veria-gr.blogspot.com