ΔΕΜΑΤΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΡΧΟΝΤΕΣ!

(καντε κλικ στον τίτλο)

Αύριο βράδυ στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, για να τους "εξηγήσουμε" και πάλι ότι ΔΕΝ ΔΕΜΑΤΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ!

EΞΟΧΟΤΑΤΕ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΦΟΒΙΚΟΙ!

AΦΟΥ ΘΥΜΗΣΩ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ, ΟΤΙ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΝΙΚΗΦΟΡΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ Ο Χ.Α.Δ.Α. ΤΟΥ ΠΥΡΓΟΥ ΗΛΕΙΑΣ
ο πάλαι ποτέ αγωνιστής Δήμαρχος Πύργου χαρακτήρισε τους πολίτες που ανησυχούν και αγωνιούν και αγωνίζονται... ΦΟΒΙΚΟΥΣ!

Σ' αυτά τα γεγονότα αναφέρομαι παρακάτω....
ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ!...

Εξοχότατε, είμαστε όλοι φοβικοί!

(Συμφωνείς γιατρέ μου;)

«…Τέλος θέλω να αναφερθώ σε φαινόμενα περιορισμένης κλίμακας όπως αυτό των φοβικών συνδρόμων…» από τις δηλώσεις του εξοχότατου στον τοπικό τύπο

Η ζωή μας γίνεται διασκεδαστική! Ενίοτε μάλιστα, κωμική μέχρι δακρύων! Αν εσείς τώρα δεν ξεκαρδίζεστε αλλά επιμένετε να βλέπετε μόνο την τραγική της πλευρά…

Ε, τότε τι να σας πω; Είσθε φοβικοί! Να το κοιτάξετε!

ΕΞΟΧΟΤΑΤΕ

Φοβικός είναι ο ενεργός πολίτης, που αγωνιά και αγωνίζεται, που ελέγχει και ενοχλεί την εξουσία;

…ή ο άπραγος, βολεμένος εξουσιαστής, μόλις καταφέρει να ικανοποιήσει τα εξουσιαστικά του απωθημένα, εκλεγόμενος -επιτέλους- «εις θέσιν εξουσίας»;…

Φοβικός είναι αυτός που θέλει τον λαό μαζί του, για να ακούει τα αιτήματά του, γιατί έτσι αντιλαμβάνεται το θεσμικό του ρόλο: αισθάνεται ότι πρέπει να υπηρετεί το λαό;

…ή αυτός που θέλει το λαό δειλό, υπάκουο, παθητικό πολίτη του καναπέ;…

Φοβικός είναι αυτός που θέλει τους πολίτες με σφιγμένες γροθιές, πυρσούς, ήλιους και σφυροδρέπανα;

…ή αυτός που τους θέλει να κρατούν στο πέρασμά του θυμιατά και λιβανιστήρια;…

Φοβικός είναι αυτός που επισημαίνει τα υπαρκτά προβλήματα, χωρίς να τα φορτώνει μόνο στον πολιτικό αντίπαλο του εξοχότατου;

…ή αυτός που δεν κάνει κοινωνική διαβούλευση, γιατί δεν καταδέχεται (ή φοβάται) να συνομιλήσει και με φίλους των πολιτικών του αντιπάλων;…

Φοβικός είναι αυτός που απευθύνεται στο Τεχνικό Επιμελητήριο για να τον συμβουλεύσουν;

…ή αυτός που ενοχλείται από την Ελευθερία που απολαμβάνουν οι υπήκοοί του και αναζητά εναγωνίως τρόπους να την περιορίσει;...

ΕΞΟΧΟΤΑΤΕ,

Φοβικός θα πει να μην παίρνεις πολιτικές αποφάσεις αλλά να αναζητάς από τον Εισαγγελέα της πόλης σου να σου λύσει τα προβλήματα, που σε εκλέξανε να λύνεις!...

Φοβικός θα πει να παίρνεις πολιτικές αποφάσεις, που προκαλούν λαϊκές αντιδράσεις κι ύστερα να ζητάς …ο Θεός (ή ο Μητροπολίτης…) να βάλει το χέρι του για να τους πείσει να σε υπακούσουν!…

Φοβικός θα πει να εξυβρίζεις, να συκοφαντείς και να απειλείς -αυτούς που διαφωνούν με τις αποφάσεις σου- ενώ λείπουν!…

Φοβικός ΔΕΝ ήταν ο Μπρεχτ, εξοχότατε, που είπε: «ε, τότε εξοχότατε δεν έχετε παρά να καταργήσετε το λαό και να εκλέξετε έναν άλλο…»

...και να φανταστείτε πως ο Μπρεχτ -καθόσον γνωρίζω- δεν είχε συναντήσει Ηλείο Δήμαρχο μέχρι να πει την παραπάνω μπηχτή -για αργότερα δεν παίρνω όρκο μπορεί και να συνάντησε...

ΕΞΟΧΟΤΑΤΕ

Φοβικός είναι και ο διευθυντής του Ογκολογικού Τμήματος του Νοσοκομείου Πατρών «Άγιος Ανδρέας» και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Προληπτικής Ογκολογίας κ. Παναγιώτης Γκινόπουλος, όταν κάνει μελέτες που αποδεικνύουν ότι η Ηλεία των φυτοφαρμάκων και των ΧΑΔΑ είναι 2^η σε καρκινογενέσεις στην Ελλάδα;…

Φοβικοί είναι και οι υπάλληλοι του τμήματος περιβάλλοντος της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ηλείας, όταν με έγγραφό τους στις 14-5-2009, μετά από αυτοψία που διενήργησαν στον σκουπιδότοπο της Αγκινάρας, διαπιστώνουν ότι και κλειστός ο ΧΑΔΑ της Αγκινάρας είναι «βόμβα» για την δημόσια υγεία και το περιβάλλον;...

Φοβικός θα πει φοβητσιάρης (που λέει ο λαός), γενναίε μου εξοχότατε;… ε, τότε δεν έχετε παρά να καταργήσετε το λαό και να εκλέξετε έναν άλλο…

Γιατί, εξοχότατε, -αφού με προβληματίσατε και το έψαξα αρκετά- κατέληξα στο συμπέρασμα πως:

Φοβικός σίγουρα είναι αυτός που φοβάται το παρελθόν του, όταν αισθάνεται ότι δεν είναι πια αντάξιός του…

17 NOEMBΡΗ: ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ!

(ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΤΙΤΛΟ)

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΠΕΜΠΤΗ 13 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

Πανελλαδική μέρα δράσης για τις τράπεζες

ΠΕΜΠΤΗ 13 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

Μέτρα για την κοινωνία
και όχι για τους τραπεζίτες


Ετοιμάστε μια δράση στην τράπεζα της γειτονιάς σας - στην πόλη σας.


Με αφίσες, φυλλάδια, σφυρίχτρες, πανό, πικέτες
και ότι σκεφτείτε
την Πέμπτη κάνουμε φασαρία έξω από τις τράπεζες


Στην Αθήνα
11 πμ στον Πεζόδρομο της Κοραή, και
1:30μμ στην Πλατεία Κοτζία

(ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΤΕ ΤΟ...)

Ο τοίχος

….θα σου πάρει μόλις 3 λεπτά να το διαβάσεις. Ύστερα θα έχεις όλη τη ζωή μπροστά σου να αλλάξεις τον τρόπο σκέψης σου…

Δύο άνδρες ήσαν σοβαρά άρρωστοι στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου.

Ο ένας επιτρεπόταν -κι έπρεπε…- να σηκωθεί όρθιος στο κρεβάτι του για μία ώρα κάθε απόγευμα, γιατί ήταν αναγκαίο για να κατέβουν τα υγρά από τα πνευμόνια του. Το κρεβάτι του βρισκόταν δίπλα από το μοναδικό παράθυρο του δωματίου και μπορούσε να βλέπει έξω.

Ο άλλος έπρεπε να περνάει όλη την ώρα του κατάκοιτος…

Μιλούσαν αδιάκοπα, για ώρες. Μιλούσαν για τους έρωτες της ζωής τους, για τις οικογένειές τους, τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, τη θητεία τους στο στρατό, για τις διακοπές και τα ταξίδια της ζωής τους...

Κάθε απόγευμα, όταν αυτός που ήταν δίπλα στο παράθυρο μπορούσε να σηκωθεί, περνούσε την ώρα του περιγράφοντας στον «συγκάτοικό» του όλα όσα μπορούσε να δει έξω από το παράθυρο.

Ο άλλος ασθενής ζούσε «γι’ αυτή την ώρα»… όπου μπορούσε να αναζωογονηθεί απ’ τη δραστηριότητα και το χρώμα του έξω κόσμου.

Το παράθυρο έβλεπε σ’ ένα πάρκο με μια όμορφη λιμνούλα. Εκεί, πάπιες και κύκνοι έπαιζαν στα νερά, ενώ παιδιά αρμένιζαν τα καραβάκια τους. Ερωτευμένα ζευγάρια περπατούσαν χέρι-χέρι ανάμεσα σε πολύχρωμα λουλούδια και στο βάθος η πανέμορφη θέα του ορίζοντα της πόλης.

Καθώς ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε όλα αυτά με κάθε λεπτομέρεια, ο άλλος -στην άλλη άκρη του δωματίου- έκλεινε τα μάτια του και φανταζόταν αυτό το γραφικό σκηνικό.

Μια μέρα, ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε μία παρέλαση που περνούσε. Αν και ο άλλος δεν μπορούσε να ακούσει τη φιλαρμονική - μπορούσε να τη δει στο μάτι του μυαλού του, καθώς ο «συγκάτοικός του» από το παράθυρο την περιέγραφε παραστατικά.

Έτσι πέρασαν, μέρες, βδομάδες και μήνες… Μέχρι που ένα πρωί, η νοσοκόμα της πρωινής βάρδιας ήρθε να τους φέρει τα φάρμακά τους. Τότε είδε το άψυχο σώμα του άνδρα δίπλα στο παράθυρο. Είχε φύγει ειρηνικά στον ύπνο του…

Ξαφνιάστηκε κι έτρεξε να καλέσει τους γιατρούς, που απλά διαπίστωσαν το θάνατό του.

Αφού πήραν το νεκρό σώμα από το δωμάτιο, ο συγκάτοικος ρώτησε θλιμμένα αν θα μπορούσε να μεταφερθεί δίπλα στο παράθυρο. Η νοσοκόμα ευχαρίστως έκανε την αλλαγή, μετακινώντας τα τροχήλατα κρεβάτια. Έπειτα, αφού σιγουρεύτηκε ότι ο ασθενής ήταν καλά, έφυγε και τον άφησε μόνο.

Τότε αυτός, σιγά-σιγά κι επώδυνα, παρακούοντας τις εντολές των γιατρών του, Πάσχισε να γείρει για να δει για λίγο έξω από το παράθυρο. Στηρίχτηκε στον ένα του αγκώνα και κατάφερε για πρώτη φορά να δει για λίγα λεπτά τον έξω κόσμο. Τότε αντίκρισε απέναντι μόνο ένα λευκό τοίχο και τίποτ’ άλλο…

Κάλεσε τη νοσοκόμα και τη ρώτησε: «άραγε τι ανάγκασε το συχωρεμένο συγκάτοικό μου να μου περιγράφει τόσο έξοχα πράγματα κοιτώντας το παράθυρο;»

Η νοσοκόμα του είπε: « ο φίλος σας ήταν τυφλός και δεν μπορούσε να δει ούτε τον τοίχο, που είδατε πριν λίγο»… και πρόσθεσε:

«Ήθελε απλά να πάρει και να σας δώσει θάρρος»

ΕΠΙΜΥΘΙΟ:
Σ’ όποια κατάσταση κι αν βρίσκεσαι, ακόμη κι αν δεν μπορείς να την αλλάξεις, υπάρχει πελώρια ευτυχία στο να κάνεις ευτυχισμένους τους άλλους…

Η μοιρασμένη λύπη μπορεί να είναι μισή λύπη. Όμως η ευτυχία, όταν μοιράζεται, διπλασιάζεται, σίγουρα!…

Κι αν όλοι βάλθηκαν στους καιρούς της «διεθνούς οικονομικής κρίσης», να σου φωνάζουν πόσο φτωχότερος πρόκειται να γίνεις, εσύ μέτρησε όλα τα πράγματα που έχεις -και που δεν αγοράζονται με χρήματα- και θα νιώσεις πλούσιος. Τα «τώρα» είναι «δώρα»…

(…με βαση μια ιστορία που μου ήλθε με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Την μοιράζομαι μαζί σας, για να …πολλαπλασιάσουμε την σιγουριά μας, για την ομορφιά του τώρα και την ευλογία του αύριο…)